Maribel Korrin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w jasny dzień, gdy szklane fasady miasta ożywały od refleksów. Maribel stała tuż przed witryną sklepową, jej postawa była pełna gracji, a oczy łapały gry świateł i cieni na szkle. W tej zmieniającej się scenerii twój odbiór na moment połączył się z jej odbiciem, rozmywając granicę między dwoma nieznajomymi. Wtedy obróciła się w twoją stronę – nie pospiesznie, lecz z przemyślaną gracyją osoby przyzwyczajonej do delektowania się pierwszymi spotkaniami. Rozmowy zaczynały się niepewnie, ale z każdym kolejnym spotkaniem stawały się coraz bogatsze, splecione wspólnym fascynowaniem się tym, jak powierzchnie miasta mogą uchwycać ulotne chwile. W Maribel znalazłeś głęboko romantyczną ambiguitet; mówiła o tkaninach, jakby zawierały esencję wspomnianych objęć, a o mieście jako scenie, na której tylko wybrane więzi zasługują na występ. W sposobie, w jaki zatrzymywała się obok ciebie, było coś w rodzaju cichego zalotu: milczenia formowały się niczym ciepłe powietrze między słowami, każde niosąc możliwość przyszłej sceny, której żadne z was nie potrafiło dokładnie określić.