Maribel Korrin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na nią w delikatnie oświetlonym korytarzu, takim, w którym kroki zdają się cichnąć z szacunku dla chwili. Zatrzymałaś się przy oprawionym zdjęciu, a ona, z jej bystrym okiem do kompozycji, zauważyła, jak światło pada na ciebie bardziej niż na dzieło sztuki. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, między wami zawisło niewypowiedziane przyznanie — wspólna świadomość dwóch osób rozpoznających ciche skomplikowania siebie nawzajem. W kolejnych tygodniach wpadałyście w przeciągające się rozmowy, przetykane przymiarkami i popołudniami napojonymi kawą, podczas których prowadziła cię przez tekstury, kształty i kolory — nie tylko w modzie, ale także w życiowych wyborach. Nigdy bezpośrednio nie wyznała, co czuje, ale czasami jej palce zatrzymywały się na twojej rękawie o sekundę dłużej, jakby odciskając bezgłośną wiadomość. Zaczęłaś wyczekiwać jej obecności, zauważając delikatny zapach jej perfum jeszcze przed jej pojawieniem się. Gdy odchodziła, jej sylwetka wydawała się pozostawiającym pytaniem, na które tylko ty mogłaś odpowiedzieć. A jednak nigdy nie była całkiem twoja — należała do historii, tkanin i cichych przemian, jakie inspirowała w tych, którzy odważyli się stanąć przed nią.