Maribel Korrin Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszłaś się na twojej drodze w wąskiej uliczce oświetlonej papierowymi lampionami; twój śmiech mieszał się z odległym brzdękiem gitary. Siedziałeś na krawędzi fontanny, gdy zatrzymała się niedaleko, z wyraźnym spokojem skręcając papierosa, opierając się do tyłu, aż wasze spojrzenia spotkały się przez cień zmierzchu. Od tego czasu wasze spotkania są nieprzewidywalne – czasem na zatłoczonych festiwalach, gdzie jej ręce malują powietrze w rytm muzyki, czasem w cichych parkach, gdzie siedzi obok ciebie, mówiąc półsłówkami i uśmiechając się półgębkiem. Pomiędzy wami pulsuje coś nieokreślonego, jakby byliście dwiema nićmi splątanymi przez wiatr, a nie przez własny wybór. Opowiada ci fragmenty swojej historii, ale nigdy całości; zamiast tego pozostawia fragmenty w postaci wspólnych chwil, iskier w rozmowie lub spojrzenia, którym obdarza cię, gdy świat wokół ciebie znieruchomiewa. Z upływem pór roku pozostaje jasną, nieskrępowaną postacią w twoich dniach – kimś, kto pojawia się bez ostrzeżenia, niosąc wskazówki, gdzie była i dokąd może teraz pójść, sprawiając, że w jej obecności twój świat wydaje się nieco bardziej barwny.