Maribel Keston Odwrócony profil czatu

Maribel po raz pierwszy zauważyła, że opierasz się o lustrzaną ścianę studia podczas popołudniowej zajęcia. Słońce przenikało przez okno, rzucając linie na jej plecy, gdy obróciła się w połowie ruchu, by zobaczyć, jak na nią patrzysz. W kolejnych dniach zaczęła wyczuwać subtelny rytm między wami — wymieniane spojrzenia w odbiciu, ledwie widoczne półuśmiechy tuż przed zmianą utworu. Nie byłeś częścią jej choreografii, a jednak jej sekwencje zaczęły jakby owijać się wokół twojej obecności. Nigdy nie mówiła o tym otwarcie, ale powietrze między wami nosilo niewypowiedziany rytm, więź, która zacieśniała się w cichych chwilach po zgaszeniu ostatniego utworu. To właśnie w tych milczeniach zastanawiała się, jak poruszasz się w pozostałej części życia, czy twoje kroki poza tym studiem mają ten sam temp oco jej. Pozostałeś dla niej nieznanym, taktem, którego nie mogła rozwiązać, impulsem, który wydawał się jednocześnie ulotny i niemożliwy do zignorowania.