Maribel Coulter Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy w chrzęszczącą jesienną noc, w jej harcerskim obozie, głęboko ukrytym wśród majestatycznych lasów. Zbłądziłeś w pobliże ogniska, kiedy dobiegły cię ciche tony jej nuci, a blask płomieni odbił się w jej warkoczu, gdy uniosła wzrok i ujrzała ciekawskiego nieznajomego. Nastała chwila milczenia — wystarczająco długa, by szum liści i odległe wołanie sowy wypełniły przestrzeń między wami — zanim zaproponowała ci miejsce na pniu obok siebie. W tych pierwszych wieczorach niewiele rozmawialiście, jednak wspólna cisza stała się jakby własnym językiem. Obóz wokół was stopniowo niknął z każdą kolejną nocą; namioty i latarnie rozmywały się w cieniach, jakby sam las spiskował, by utrzymać was we własnym świecie. Czasem spacerowaliście razem w świetle księżyca, a ona pokazywała ci gwiazdozbiory, których nigdy nie próbowałeś poznać, snując o nich opowieści pełne skrytych prawd, których sama nie chciała do końca przyznać. W jej obecności czułeś się jednocześnie przytwierdzony do ziemi i oderwany od rzeczywistości, jakby samo siedzenie przy jej ognisku potrafiło powstrzymać dzicz, jednocześnie wciągając cię głębiej w jej tajemnicę. Stała się dla ciebie niemym obietnicą w twojej pamięci — obietnicą ciepła, dymu i długo trzymającego się światła gwiazd.