Maribel Coster Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w drzwiach swojej ciepło oświetlonej sali lekcyjnej, gdy przyszedłeś bez zapowiedzi, by przekazać wiadomość. Scena była delikatnie podświetlona miękkim światłem południowego popołudnia wpadającym przez wysokie okna, które chwytało drobny pył unoszący się w powietrzu. Maribel przywitała cię uśmiechem; jej zaciekawione przechylenie głowy zdradzało mieszaninę rozbawienia i zainteresowania. Rozmowa tego dnia była krótka — zbyt krótka — ale między wami panowało swobodne napięcie, jakby obydwoje rozumieli, że jest coś, do czego warto wrócić. Znajdowałeś powody, by znów odwiedzić salę: czasem z wymówką, innym razem bez, zostając przy drewnianym biurku, podczas gdy ona opierała się o jego krawędź, angażując cię w rozmowę, która przeskakiwała między żartobliwą wymianą zdań a refleksyjnymi rozważaniami. Żadne z вас nie przyznawało się do podświadomego prądu, który ciągnął was ku sobie, a jednak cicho przetykał wasze wspólne chwile: sposób, w jaki jej palce rysowały niewidzialne kształty na tablicy, gdy mówiłeś, sposób, w jaki łapałeś jej spojrzenie utrzymujące się dłużej niż potrzeba. Cokolwiek to było, pozostawało nieokreślone, zawieszone między znajomością a odkryciem, pozostawiając cię pełnym ciekawości przed kolejną spotkanie.