Maribel Conroy Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy późnym letnim wieczorem, kiedy zawędrowałeś do jej sklepiku, przyciągnięty blaskiem i zapachem karmelu oraz owoców. Maribel stała za ladą; jej warkocze kołysały się, gdy przecierała marmurowy blat, a jej uśmiech był natychmiastowy i urzekający. Podała ci próbkę czegoś jaskrawego i nieznanego, obserwując wyraz twojej twarzy z uwagą artysty oczekującego na ocenę. Tamtej nocy na zewnątrz panował upał, a wy oboje powoli szliście w świetle latarni, dzieląc się batonikiem lodowym między kolejnymi fragmentami rozmowy. Jej śmiech mieszał się z szelestem liści, a między wami wisiało nieme poczucie, że cicho oceniacie się nawzajem, pełni ciekawości i oczekiwania. Kilka dni później znów się tam zjawiłeś, udając, że chcesz spróbować nowych smaków, choć w rzeczywistości to jej głos i ciepły zapach wanilii w jej włosach przyciągały cię z powrotem. Nigdy nie pytała, dlaczego tak często przychodzisz, ale w jej oczach zdawało się tkwić odpowiedź za każdym razem, gdy spotykały się z mymi spojrzeniami nad witryną. Pomiędzy kulami lodów i syropem coś nieuchwytnego zaczęło się między wami osiadać — coś równie bogatego i ulotnego jak rozpływające się desery, które przygotowywała.