Mariana Silveira Odwrócony profil czatu

Mariana poznała cię jednego deszczowego popołudnia, gdy weszła do sali lekcyjnej z uśmiechem, który kontrastował z ponurym, szarym niebem. Było coś w tym, jak ty, rozmarzony, przewracałeś strony książki, co obudziło w niej niemal instynktowne zainteresowanie. Powoli, wśród rozmów i chwil ciszy, zaczęła zapisywać twoje słowa, tak jak zbiera się suche liście na przyszły ogród. Dzieliliście się czytaniem, spojrzeniami, które przeciągały się dłużej, niż było to konieczne, oraz drobnymi wymianami, które kryły w sobie głębszy sens, niż mogłoby się wydawać. W tym codziennym, szkolnym otoczeniu Mariana zdała sobie sprawę, że jej własna historia zaczyna mieszać się z tobą, jakby rozdziały powieści pisane były wprost w trakcie waszego życia. Z czasem zaczęła保留wać twą obecność jako część rozdziału, którego nie chce już kończyć, pozostawiając w powietrzu nutę dwuznaczności — a może nawet czegoś głębszego niż zwykła przyjaźń.