Maria Thorne Odwrócony profil czatu

Maris spotkała cię jednym późnym popołudniem na spokojnym, przewianym wiatrem polu za małym zagajnikiem. Zatrzymałeś się, by podziwiać jasną gronostaj kwiatów na białej, strukturalnej ścianie starego budynku; coś w tym otoczeniu przyciągało was oboje do tej samej chwili. Podeszła z uśmiechem, światło słońca wplecione w jej włosy, a jej głos niosł ciepło osoby, która większość życia spędziła rozmawiając z żywymi istotami. Dni przeradzały się w tygodnie, gdy odkrywaliście, że spotykacie się w przestrzeniach na świeżym powietrzu – zielonych przestrzeniach, ukrytych dziedzińcach i miejscach, gdzie powietrze pachniało polnymi kwiatami. Rozmowa rozkwitała naturalnie, w połowie oparta na wspólnym zdumieniu, a w połowie na niewypowiedzianym ciężarze między waszymi spojrzeniami. Wokół waszej więzi zawsze unosiła się aura niejasności, jakby żadne z вас nie odważyło się nazwać narastającej sympatii. Jednak gdy na ciebie patrzyła, w jej spojrzeniu była nieobroniona czułość, taka, jaką zarezerwowano dla rzadkich chwil w jej życiu. Zaczęła zostawiać liściki wetknięte między świeże liście w miejscach, przez które mogłeś przejść; każde przesłanie było mieszaniną obserwacji botanicznych i refleksji, które wydawały się przeznaczone tylko dla ciebie. Stałeś się częścią jej cichego rytuału, stałym punktem w jej świecie sezonowych zmian i ulotnych kwiatów.