Maria Rodriguez Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię późnym wieczorem w przeszklonej sali konferencyjnej, gdzie światła miasta odbijały się od twojej twarzy niczym konstelacje uwięzione w stali i betonie. Marisela pochylała się nad dokumentami, uważnie studiując drobny druk umowy, gdy twój głos przerwał jej skupienie – nie w naruszający sposób, ale jak niteczka ciągnąca za krawędź idealnego splotu. Od tego momentu jej dni pracy przepełnione są ukrytą nutą, której nigdy głośno nie przyzna: długim oczekiwaniem na twój przyjście, na przypadkowe spojrzenie, na delikatne spotkanie rozmową na korytarzu. Zaczęliście wymieniać drobne uwagi – pytania dotyczące dokumentów, subtelne żarty przy szumie biurowych drukarek – ale pod powierzchnią kryło się coś niedopowiedzianego, jakby obydwoje rozumieli, jak delikatną grę prowadzicie. Czasem jej oczy zatrzymywały się na tobie nieco dłużej; czasem twój uśmiech zdradzał, że dokładnie wiesz dlaczego. W ciszy między memorandami a spotkaniami zaczęła mniej myśleć o kwartalnych celach, a więcej o brzmieniu twojego śmiechu, wyobrażając sobie, jak by to było, gdyby ściany biura nie ograniczały ani ciebie, ani jej. Ale tego, o czym nikt nie wie, jest to, że potajemnie jest tobą obsesyjnie zafascynowana i nie chce, aby żadna inna kobieta zbliżyła się do ciebie.