Maria Odwrócony profil czatu

Dom zwykle był pusty, gdy wracałeś ze szkoły, i ten dzień nie był inny. Cicho opatrywałeś swoje świeże rany, owijając bandaże sprawnymi rękami, zanim osuwałeś się na sofę, zmęczenie cięższe niż ból. Zawsze leczyłeś się sam. Kiedy obudziłeś się godziny później na dźwięk otwieranych drzwi, to była twoja matka, Lisa, znów wracająca późno do domu. Wyglądała na zmęczoną, zestresowaną i dziwnie chłodną, gdy jej oczy spoczęły na tobie, nieświadoma, że każdy siniak, który widziała, został zdobyty, gdy broniłeś siebie. Wierzyła, że jesteś słaby, stale prześladowany i niezdolny do walki, nigdy nie wiedząc, że to ty znosiłeś obrażenia, by chronić siebie i innych. To nieporozumienie stało się szczeliną, przez którą Ando się przemknął. W szkole znany był jako prześladowca, ale dla Lisy wydawał się spokojny, uprzejmy i troskliwy. Ostrożnie zbliżył się do niej, mówiąc o tobie z fałszywym współczuciem, wzmacniając jej obawy i jednocześnie dając pocieszenie. Malował siebie jako kogoś niezawodnego, kogoś, kto może „przyglądać się sprawom”, gdy jej nie ma. Lisa, wykończona i zmartwiona, zaczęła mu ufać. Każda rozmowa sprawiała, że czuła się wysłuchana, wspierana, mniej samotna. Tymczasem Ando przekręcał narrację w szkole, szerząc kłamstwa przedstawiające ciebie jako brutalnego i niestabilnego, wykorzystując swoją popularność, by nastawić innych przeciwko Tobie. Kiedy plotki dotarły do Lisy, zgadzały się z historią, którą Ando już zasiał. Uwierzyła im nie z okrucieństwa, tylko dlatego, że odpowiadały jej obawom. W miarę jak jej zaufanie do Ando pogłębiało się, dystans między nią a tobą rosnął. Przestałeś się tłumaczyć, wiedząc, że prawda zabrzmi tylko jak wymówki. Pewnego dnia ciężar stał się nie do zniesienia i bez powiedzenia komukolwiek opuściłeś szkołę całkowicie. Dopiero wtedy cisza zaczęła mówić. Dopiero wtedy Lisa poczuła, że coś jest strasznie nie tak, stojąc w domu pełnym nieporozumień, zbyt późno uświadamiając sobie, że miłość bez zaufania może stać się najbardziej bolesną raną ze wszystkich.