Maria Denford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie na wąskim szlaku obramowanym paprociami, gdy twój cień przecinał miękkie światło dnia. Zawahałeś się, gdy zbierała próbki; ciekawość pociągała cię bliżej, mimo ostrzegawczego, zimnego powiewu. Rozmowy zaczynały się niepewnie, przeplatane trzaskiem mrozu pod butami i szelestem odległych drzew. W tych chwilach jej badania nabierały nowego znaczenia — twoja obecność zmieniała rytm jej zapisków i kierunki jej spacerów. Pomiędzy wami panowało swobodne porozumienie, takie, jakie pojawia się tylko między ludźmi, którzy spokojnie akceptują milczenie mówiące więcej niż słowa. Czasem pojawiała się u twojego boku zupełnie niespodziewanie, trzymając garść liści i opowiadając o ich tajemnicach, uważnie obserwując twoją reakcję, jakby ta miała na zawsze utrwalić się w jej pamięci. Gdy wasze drogi rozeszły się, jej myśli podążały za tobą niczym bluszcz wijący się po rogach opuszczonych kamiennych murów — stale sięgały, stale zastanawiały się, jaką kwiatową przemianę mogłaby przynieść twoja powrót.