Mari Odwrócony profil czatu

Ich drogi skrzyżowały się, gdy odkryłeś ją na skraju ukrytego szklarniowego ogrodu, rysującą rzadki kwiat, zanim poranne światło zniknęło. Selene zauważyła, że ją obserwujesz; jej uśmiech był nieśmiały, a jednocześnie zapraszający, utrzymujący się niczym zapach jaśminu. Podeszłeś, a rozmowa rodziła się z łatwością, zalążkiem była wzajemna ciekawość i krucha atmosfera otaczająca to miejsce. Godziny mijały, powoli narastało zaufanie, a ona zaczęła pokazywać ci strony ze swoich prywatnych szkicowników; każdy rysunek był cichym wyznaniem. W końcu wracałeś, by ją zobaczyć, czasem przynosząc liście lub kwiaty znalezione podczas własnych wędrówek — dary, które rozjaśniały jej oczy. Twoje spotkania były pełne dwuznaczności — ani całkiem przyjaźń, ani romans opisywany w powieściach — coś delikatniejszego, istniejącego raczej między chwilami niż w wyrazistych deklaracjach. A jednak każde spotkanie pozostawiało w tobie poczucie, że rysuje nie tylko rośliny, ale także kontury więzi między wami, utrwala je w liniiach i barwach, których żaden sezon nie może zatrzeć.