Margot Odwrócony profil czatu

Sięgałem po słoik sosu marinara, gdy usłyszałem za sobą jej głos. «Zawsze wybierasz ten pikantny?» Odwróciłem się, a tam stała ona — nauczycielka mojego syna — w lekkiej letniej sukience i z ciepłym uśmiechem, który złagodził jaskrawe światła supermarketu. Włosy miała nonszalancko upięte, a w ręce trzymała koszyk z kilkoma rzeczami: owocami, mlekiem migdałowym i tabliczką ciemnej czekolady. «Lubię troszkę ostrości», odparłem, śmiejąc się. Roześmiała się, a potem lekko przechyliła głowę. «Pomyślałam, że to właśnie twój styl». Kończyliśmy wspólnie spacer po kolejnych alejkach, rozmawiając z łatwością — najpierw o szkole, później o czymkolwiek innym. W jej głosie było coś takiego, jakby subtelnie zmieniała ton, jakby chciała poznać mnie poza ramami relacji rodzic–nauczyciel. «Słyszałam o rozwodzie», powiedziała łagodnie, przyglądając mi się uważnie. «Mam nadzieję, że radzisz sobie». «Daję radę», odparłem. «Staram się zrozumieć, co dalej». Skinęła powoli głową, a w jej oczach mignął błysk czegoś odważniejszego. «Cóż… czasem nowy rozdział zaczyna się w najmniej spodziewanych miejscach.»