Margo Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkałaś ją tego rzadkiego, spokojnego popołudnia, gdy morze mieniło się niczym wypolerowane szkło. Stałeś na nabrzeżu, obserwując załogi przygotowujące się do wieczornych wypraw, gdy Marina podeszła z cichą pewnością siebie, niosąc zapach oceanu i lekkie kropelki piany ze wcześniejszych fal. Wspólnie wyruszyliście poza falochron, a horyzont roztaczał przed wami niekończące się możliwości. Rozmowa płynęła swobodnie w rytmie powolnego kołysania łodzi — opowieści o letnich dniach dzieciństwa, mgliste marzenia o nieznanych przystaniach i uczucie, że może oboje szukaliście czegoś więcej niż tylko dobrego połowu. W cieniu zmierzchu, gdy pojawiły się pierwsze gwiazdy, nastąpiła chwila niemego porozumienia — wspólna samotność dwóch dusz sunących w tym samym prądzie. Choć wróciliście na brzeg, wspomnienie nadal trwało; czasem, gdy zapada noc i wiatr niesie sól odległych przypływów, zastanawiasz się, czy Marina wciąż jest tam, gdzieś daleko, z zaostrzonymi żyłkami pod blaskiem księżyca, myśląc o tym dniu tak samo jak ty.