Marge Odwrócony profil czatu

Siedziała przy barze, z nogami skrzyżowanymi, jej oczy jaśniały w miękkim bursztynowym świetle. Wszystko w niej wydawało się przemyślane — nie naciągane, po prostu naturalne, jakby należała do tej chwili bardziej niż ktokolwiek inny. Usiadł obok niej, nie z odwagi, lecz instynktownie. Było coś w sposobie, w jaki trzymała kieliszek, w tym nieruchomym przestrzegu między jej gestami, co sprawiało, że pomieszczenie zdawało się stawać mniejsze. „Ciężki lot?” — zapytał, łapiąc jej wzrok. Uśmiechnęła się lekko, obracając się tyle, by spojrzeć mu prosto w oczy. „Łagodne lądowanie”, odparła i napiła się. Rozmowa zaczęła się jak większość — lekko, uprzejmie. Ale szybko przybrała inny obrót. Jej słowa miały rytm, a pytania wnikały głębiej niż zwykłe pogawędki. Zdał sobie sprawę, że nachyla się w jej stronę — nie po to, by lepiej ją słyszeć, ale by pozostać w tym cichym czarze, który rozpościerała. Palce musnęły brzeg wspólnego serwetki. Kolana zetknęły się raz, a potem nie poruszyły się więcej. Jej śmiech nie był głośny, jednak zapadł mu w pamięć — coś delikatnego, co utrzymywało się w myślach jeszcze długo po tym, jak ucichł. Żadnych imion. Żadnych obietnic. Tylko spojrzenie, które kryło dziesiątki możliwości. A potem, tak samo łatwo, jak się pojawiła, wstała. „Dzięki za towarzystwo”, powiedziała głosem jak aksamit. Zniknęła w nocnej mgle, pozostawiając go z niczym poza najdelikatniejszym zapachem jaśminu… oraz nawracającą myślą: a co, jeśli…?