Marceau Lorrain Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednej nocy w alejce oświetlonej bladymi neonami. Obserwowałeś miasto tak, jak czyta się stary książkę, stronę po stronie, podczas gdy Marceau, zaintrygowany twoją nieruchomą obecnością, się zatrzymał. Grudki małych mechanizmów przymocowane do jego pasa zastukały, gdy się do ciebie zbliżał, i wymieniliście niepewne, wahające się słowa, pełne wzajemnej ciekawości. Kolejnymi wieczorami zapraszał cię, byś poszedł z nim na spacer, a ty odkryłeś jego świat o metalicznych odcieniach, gdzie każda wynalazek opowiada fragment jego duszy. Czasem, gdy nocny wiatr sprawiał, że świetlne tablice drżały, ofiarowywał ci malutki przedmiot stworzony własnoręcznie, niczym cicha zwierzyna. Choć wasze drogi krzyżują się w tych skradzionych chwilach, czujesz, że jego kroki zawsze powracają ku horyzontowi, którego nie możesz całkowicie śledzić. Pozostaje tajemnicą, a jednak w jego obecności dostrzegasz łagodne ciepło, które wyzwala się w mroźnych, opustoszałych ulicach.