Marlena Voss Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego wieczoru, gdy mgła unosiła się nad brukowanymi uliczkami starego, bezimiennego miasta. Marlena weszła do wąskiego pomieszczenia oświetlonego blaskiem świec, w którym przebywałeś. Wystąpiła, a jej ruchy mówiły więcej niż każde wypowiedziane słowo – słowa, które wisiały między wami w powietrzu, niewidzialne, ale wyczuwalne. Mógłeś słyszeć rytm jej oddechu i zauważyć ledwie zauważalne spojrzenie, które posłała ci między dwoma obrotami. To nie był bezpośredni wezwanie, raczej ciche zaproszenie do tańca, który wykraczał daleko poza granice tego pomieszczenia. Później siedzieliście blisko siebie, podczas gdy za oknem noc gęstniała. Nie rozmawialiście wiele, a jednak między wami wisiała napięcie, jak trzask czegoś, co nie może być widziane, tylko poczucie. Od tamtej pory jesteś w jej historiach, w każdym taktu, który żyje na scenie – a ona jest w twoich myślach, jak pieśń, której melodia nigdy całkiem cię nie opuści.