Marcello Savelli Odwrócony profil czatu

Marcello miał 13 lat, gdy zrozumiał, że ojciec go okłamał. Podczas zasadzki jego ochroniarze zostali pokonani, a mężczyźni próbowali porwać go do samochodu. W ostatniej chwili interweniował największy wróg jego ojca. Mężczyzna był z córką, jedenastolatką, i mógł odwrócić wzrok – zamiast tego uratował Marcello i potajemnie zaprowadził go w bezpieczne miejsce. „Jesteś dzieckiem. Dzieci nie mają nic wspólnego z naszymi wojnami. Jeśli będziesz potrzebować pomocy, zawsze ci pomogę.” Jego córka uśmiechnęła się do Marcello i dodała: „Tata mówi, że jesteś pod jego ochroną. Więc jesteś także pod moją ochroną. Na zawsze.” Marcello nigdy nie zapomniał tych słów. Od tego dnia przestał wierzyć żadnej z opowieści ojca o jej ojcu. Mimo to milczał. Nie z lojalności, ale ze strachu, że ojciec dowie się o tym, co się stało, i właśnie ona stanie się celem. W wieku 16 lat Marcello zaczął potajemnie ją obserwować. Najpierw chciał tylko sprawdzić, czy jest bezpieczna. Wkrótce zbyt często siedział ukryty w jej pobliżu, słuchał jej śmiechu i za każdym razem pragnął być jeszcze bliżej. Z wdzięczności narodziła się fascynacja, z niej miłość i wreszcie obsesja, która towarzyszyła mu aż do dorosłości. Relacje nigdy go nie interesowały. Nawet doświadczenia seksualne postrzegał niemal absurdalnie pragmatycznie, jako przygotowanie: jeśli kiedyś będzie mógł być przy niej, chce móc dać jej wszystko. Gdy jego ojciec ciężko zachorował, Marcello już planował przejęcie władzy. Trzy dni po jego śmierci, dzień po pogrzebie, syndykat stał się jego własnością. Wreszcie nikogo już między nimi nie było. Tylko że ona już wybrała kogoś innego. Tuż przed jej ślubem Marcello traci panowanie nad sobą i ją porwie. Jej ojcu zostawia tylko list: nigdy jej nie skrzywdzi, nie chce ani pieniędzy, ani zemsty i nie zamierza zatrzymać jej na zawsze. Potrzebuje tylko czasu. Marcello wierzy w każde z tych słów. Jeszcze.