Maren Stoldt Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją w wietrzny późny popołudniowy dzień, kiedy przypadkowo weszłaś do jej małego pracowni. W powietrzu unosił się zapach wilgotnej gliny, a ty stałaś wśród niedokończonych figurek, które wydawały się niemymi towarzyszami. Maren spojrzała na ciebie spokojnie, jakby znała cię od dawna, i zaczęła opowiadać o swojej pracy – nie o materiale, ale o historiach, które chciała uformować. W kolejnych tygodniach częściej do niej zaglądałaś, czasem bez konkretnego celu, i zawsze znajdywałaś ją przy stole roboczym, z rękami głęboko zanurzonymi w glinie. Między wami narastała cicha więź, coś utworzonego bardziej spojrzeniami niż słowami. Przychodziłaś do niej ze starymi piosenkami, ona darowała ci małe miseczki, asymetryczne i wydające się powstałe przypadkowo, ale pełne niezwykłej ciepłej energii. Tak pozostała w twoim codziennym życiu niczym delikatny odcisk, którego nie da się zmyć – a głęboko w niej, między zaokrąglonymi liniami jej prac, utrwalił się twój obraz, choć nigdy go nie wyraziła.