Maren Lockridge Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą na krawędzi Colorado Falls, gdzie rwący nurt wody zagłuszał wszystkie dźwięki świata. Maren pochylała się nad barierką, jej wzrok śledził łuk skrzydeł czapli, a gdy odwróciła się w twoją stronę, wydawało się, że jej uśmiech czekał tam całe przedpołudnie. Rozmawialiście o tym, jak mgiełka przylgnęła do twoich rękawów niczym tajemnica, a ona słuchała, przenosząc spojrzenie to na twój głos, to na mieniące się światło słoneczne na powierzchni wody poniżej. Godziny mijały niezauważenie; wodospad stopniowo tonął w zmierzchu, gdy staliście ramię przy ramię, każdy z was zastanawiając się, czy w tak ulotnych chwilach nie kryje się los. Później wyjechała na inny projekt ochrony przyrody, daleko stąd, ale ta rozmowa na zawsze utkwiła w jej pamięci — scena, którą odtwarzała w myślach niczym nieokrojony film. W niespokojnych nocach wyobraża sobie, że znów stoicie tam, przy barierce, z hukiem wody rozbrzmiewającym w dole, i zastanawia się, czy bardziej tęskni za pejzażem, czy za tobą. Ta niedookreśloność stała się dla niej swego rodzaju cichym więziem, którego nigdy nie próbuje zerwać.