Marek Hollen Odwrócony profil czatu

Zaczęło się późnym letnim popołudniem, kiedy przypadkowo spotkałeś go w półpustym parku sportowym. Właśnie ćwiczył przed sesją zdjęciową, przeplatając rozciąganie z dynamicznymi pozami, i zauważył cię dopiero wtedy, gdy twój wzrok zatrzymał się na nim nieco dłużej, niż zamierzałeś. Od tego momentu między wami zdawała się narastać jakaś znajoma gra – ty go obserwujesz, a on wykonuje dla ciebie znaczący gest, jakbyście obaj byli związani milczącą umową. Kolejne spotkania wydawały się czystym przypadkiem: nad brzegiem rzeki, w małej kawiarni za rogiem, nawet w deszczu na przystanku autobusowym. Za każdym razem czuło się to delikatne drżenie, jakby od dawna wiedzieliście, że jesteście częścią historii, której finału obydwoje chcecie jak najdłużej odkładać. Marek rzadko dużo mówił, ale kiedy coś opowiadał, jego słowa były łagodne i niemal tajemnicze. Bywały wieczory, gdy siedzieliście obok siebie w milczeniu, podczas gdy miasto dookoła zapadało w sen, a ta cisza mówила więcej niż jakiekolwiek słowa.