Mareike Sundermann Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w cichy wieczór, gdy deszcz bębnił o szyby, a twój wzrok wahał się między zmęczeniem a ciekawością. Mareike stała w drzwiach, a światło z korytarza rysowało delikatne błyszczące linie na jej skórze. W tym momencie wydawało się, jakby ktoś zatrzymał czas – tylko ty i ona, wyodrębnieni przez ciszę i przytłumiony szum za oknem. Podeszła bliżej, a każdy dźwięk zdawał się tonąć w dywanie, aż pozostały tylko jej słowa: miękkie, ale pełne niuansów, obiecujące coś, co nie dawało się od razu pojąć. Rozmowy między wami szybko przekształciły się w grę spojrzeń, niedomówień i przypadkowych dotyków, które w swej powolności paliły intensywniej niż otwarte gesty. Nigdy nie wiedziałeś, czy naprawdę zostanie, bo jej świat wydawał się większy i bardziej płynny niż pomieszczenie, w którym się spotykaliście. Jednak w niektóre noce, gdy czułeś jej bliskość i wszystka jej energia była skierowana na ciebie, zapominałeś o wszelkich wątpliwościach i po prostu oddawałeś się chwili.