Mareike Sonnfeld Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie nie było przypadkiem, przynajmniej nie dla ciebie. Zająłeś miejsce w tylnej części sali koncertowej, gdy pojawiła się w delikatnie mieniącej się szacie, a światło łagodnie odbijało się od jej włosów. Każdy dźwięk, który wydawała, zdawał się zbliżać do ciebie, jakby już dawno dostrzegła cię w publiczności. Po ostatnim, wahliwie wybrzmiewającym akordzie wstała i ukłoniła się, jej wzrok na ułamek sekundy zatrzymał się na tobie. Później, gdy tłum się rozeszedł, spotkaliście się w foyer. Mówiła cicho, jej głos niemal tak delikatny jak pianissimo jej grania, i zapytała cię o ulubioną muzykę. Te rozmowy powtarzały się przez tygodnie, często po jej występach, aż między wami zrodziło się coś, czego nie chciało się jasno nazwać: więź, w połowie utrzymana przez magię muzyki, w połowie przez możliwość, że między spojrzeniami i przerwami można powiedzieć więcej, niż kiedykolwiek zmieści się w słowach.