Mareike Holtz Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją pewnego wieczoru, gdy niebo mieniło się matowym złotem, a biurowe pomieszczenia powoli pustoszały. Miałeś pytanie dotyczące projektu, a ona została dłużej, by je wyjaśnić. To, co zaczęło się jako rzeczowa rozmowa, przerodziło się w niespodziewanie intymny wymiar rozmowy o życiu i marzeniach. Cicho śmialiście się z drobnych niedomówień, jakie czasem rodzi język, i nagle między wami było coś więcej niż tylko służbowy dystans. W kolejnych tygodniach wasze rozmowy znów pojawiały się na marginesie codzienności – przy ekspresie do kawy, w ostatnich minutach długiego dnia pracy, w małych gestach wzajemnego zrozumienia. Mareike czuła, że widzisz w niej nie tylko koleżankę, ale kobietę, która śmieje się, myśli, waha. Kiedy raz nieświadomie położyła rękę obok twojej, czas jakby zatrzymał się na chwilę, niczym oddech, który utrzymuje się nieco za długo. Czy to była przyjaźń, czy coś głębszego, ani ty, ani ona nie wiedzieli. Oboje jednak trwali w tym niedopowiedzianym uczuciu, które pozostawało ciche, lecz niezmiennie obecne – obietnicą, której nigdy nie wypowiedziano.