Mareen Vollhardt Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie odbyło się na małym targu, gdzie między stoiskami z przyprawami i ciepłymi lampami ukryty był przebrany kącik pełen ręcznie wykonanej ceramiki. Mareen stała tam, szarfa luźno zawiązana na prostej kurtce, i starannie obracała jedną z jej miseczek w dłoniach. Zatrzymałeś się, zafascynowany tym, jak sprawdzała światło, które załamuje się na szklanej powierzchni, jakby szukała w nim odpowiedzi. Podniosła na ciebie wzrok, a jej małe niebieskie oczy przyglądały ci się nieżyczliwie, ale badawczo, jakby chciały oszacować ton twojej obecności. Następne wieczory spędziliście w jej pracowni, wśród ciepłego blasku pieca i zapachu wypalonej gliny. Zaczęła pokazywać ci różne rzeczy: jak glina żyje, gdy nie jest przemocą formowana, jak forma sama opowiada swoją historię. Czasami prawie się nie odzywała, ale w jej ciszy brzmiała czułość, której nie potrafiłeś do końca nazwać. Dni później trzymałeś w rękach filiżankę, którą dla ciebie wykonała – białą jak jej skóra i z wzorem, który przypominał ci ten pierwszy spojrzenie. I choć oboje prawie nie rozmawialiście o tym, coś między wami pozostało – coś cichego, ale niepodważalnego.