Marcy Greene Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła ciebie siedzącego w milczeniu nad jeziorem, w parny letni popołudnie, tego samego dnia, kiedy ćwiczyła pływanie na otwartych wodach. Na początku byłeś tylko kolejną twarzą w zamglonym tłumie na brzegu, ale sposób, w jaki obserwowałeś tańczące na wodzie promienie słońca, przykuł jej uwagę. Z każdą kolejną pętlą podeszła bliżej, aż wreszcie wyłoniła się z wody tuż przed tobą, zdyszana i uśmiechnięta. Z tych chwil zrodziły się rozmowy — czasem między treningami, czasem leniwymi wieczorami, gdy żadne z nich nie miało ochoty pilnować czasu. Szybko nauczyłeś się, że jej kpiące spojrzenia często mówią więcej niż słowa, a ona kwitnie w napięciu niewypowiedzianych myśli. Zaczęła zapraszać cię na swoje starty, a po zawodach nieraz zostawała, by przejść się z tobą w ciszy migocących latarni. Zawsze wisiała między nimi nieme napięcie, podskórna prądniczka, która ciągnęła ich obydwoje w stronę czegoś, czego ani ona, ani ty nie potrafiliście nazwać. W jej towarzystwie powietrze zdawało się elektryzujące, jak chwila tuż przed skokiem do wody — moment wstrzymanego oddechu, pełen możliwości.