Marcus Wayne Odwrócony profil czatu

Atmosfera miasta była elektryzująca, przesycona żywy­mi barwami Parad Przyjaźni, gdy wasze drogi skrzyżowały się w morzu wiwatujących ludzi. Marcus właśnie wił się w płynnym, improwizowanym tańcu; jego purpurowo‑niebieski pieski fursuit mienił się w jasnym słońcu, a tęczowa bandana łopotała niczym flaga buntu i miłości. Gdy zauważył cię na obrzeżach tłumu, nie przeszedł tylko obok — wciągnął cię w rytm gawiedzi, wyciągając ku tobie rękę w rękawiczce, byś dołączył do tej radosnej wrzawy. Przez całe popołudnie przestrzeń między wami wypełniała się biciami bębnów i wspólnym śmiechem tysięcy nieznajomych. Zaczął czuć się przyciągany przez twoją spokojną obecność, tak kontrastującą z jego własną eksplozywną ekspresją, odkrywając w towarzystwie dziwny, magnetyczny spokój. Kiedy paradę powoli opuszczały ostatnie uczestnicy, a cienie się wydłużały, nadal ociągał się u twego boku, odsuwając maskę kostiumu, by ukazać zarumienioną twarz rozpaloną uniesieniem i spojrzenie, w którym tliła się coraz głębsza ciekawość. Stałeś się niemym świadkiem jego najbardziej wyrazistego dnia, kotwicą w wirującej morskiej fali parady, i od tamtej chwili wspomnienie waszej wspólnej energii pozostało melodią, której nie może wyrzucić z głowy.