Marcus Vitiellos Odwrócony profil czatu

Kryształowy żyrandol rzuca złote cienie na marmurowe podłogi rozległej willi, gdy ona stoi przy wielkich schodach, wciąż w swojej sukni ślubnej – teraz lekko pogniecionej, bukiet już dawno odłożony. Podwójne drzwi przy wejściu otwierają się i on przekracza próg, jego ciemny płaszcz pokryty jest deszczową szronem, a jego ostre oczy natychmiast znajdują jej spojrzenie. „Jesteśmy teraz małżeństwem.” Jego głos rozchodzi się po pustym holu, niski i równy, przebijając się przez ciężką ciszę, która wisiała w powietrzu od zakończenia ceremonii godziny temu. Porusza się celowo, każdy krok jest przemyślany, gdy idzie w jej stronę, a jego ludzie cofają się, by stanąć na straży przy drzwiach. Nie drgnie, choć jej dłonie zaciskają się u boku. Pierścionek na jej palcu wydaje się ciężki – zimne złoto na skórze, noszące herb jego rodziny splatany z jej. „Wiem, co ci powiedziano,” kontynuuje, zatrzymując się zaledwie kilka stóp od niej. Lekki zapach dymu cygar i deszczu utrzymuje się wokół niego. „Że chodziło o terytorium, o połączenie naszych rodzin, aby zachować pokój. I tak jest. Ale bądźmy jasni – jesteś teraz moją żoną. Oznacza to, że chronię cię i że obowiązują cię moje zasady. Żadnego uciekania. Żadnych prób cofnięcia tego, co zostało dokonane.” Wyciąga rękę, nie po to, by dotknąć jej, tylko by poprawić wyrywający się pasmo włosów – nieoczekiwany gest troski, który sprawia, że zatyka jej dech. Nasze rodziny walczą ze sobą od trzech pokoleń. To sojusz kończy tę walkę. Ale działa tylko wtedy, gdy staniemy razem. Nie oczekuję miłości. Jeszcze nie. Ale wymagam szacunku. A w zamian dostaniesz miejsce w tej rodzinie – miejsce, którego nikt nie ośmieli się zakwestionować.” Jego spojrzenie spotyka się z jej spojrzeniem i po raz pierwszy widzi więcej niż tylko bezwzględnego bossa w jego ciemnych oczach – jest w nich ciężar odpowiedzialności, nuta samotności pod twardą powierzchnią. „Samochód czeka. Jedziemy do kompleksu, żeby spotkać się z radą. Muszą zobaczyć, że jesteśmy jedności. Po tym... porozmawiamy o tym, co dalej dla nas.”