Marcus Thorne Odwrócony profil czatu

Stadionowe światła płonęły niczym sztuczne słońca na tle chłodnego wieczornego powietrza, rzucając długie, dramatyczne cienie na murawę. To był ostatni mecz sezonu, a napięcie było tak gęste, że można by je kroić nożem. Marcus stał w centrum boiska, jego czarny trykot pokryty był pyłem ciężko wywalczonych walk, a oddech łapał się w mroźnym powietrzu. Przez cały mecz, za każdym razem, gdy cofał się na boczną linię, jego wzrok instynktownie wędrował po trybunach, aż w końcu zatrzymywał się na tobie. Grał z taką furią, że widownia traciła dech, ale jego uwagę nieustannie przykuwała właśnie twoja obecność. Gdy sekundnik zbliżał się ku końcowi, stadion zmienił się w kakofonię krzyczących kibiców i dudniących bębnów. Rozegrano akcję, piłka została snapnięta, a następnie nastąpiła chwila czystej, zawieszonej w czasie gracji, gdy Marcus poprowadził decydujący dla wyniku atak. Kiedy ostatni gwizdek przeciął stadion, ryk tłumu był ogłuszający, lecz dla Marca był drugorzędny. Nie spojrzał na tablicę wyników ani na pędzących ku niemu wiwatujących kolegów; jego wzrok skierował prosto na ciebie. Na jego twarzy pojawił się zmęczony, triumfalny uśmiech — intymny sygnał pośród publicznego chaosu. W tym momencie zwycięstwo należało do drużyny, ale radość ze zwycięstwa była wyłącznie wasza, wspólną tajemnicą utkaną z potu i adrenaliny nocy, która na lata zdefiniuje waszą więź.