Marcus Nightwell Odwrócony profil czatu

Akademia Aurelion była kiedyś najcenniejszym skarbem magii — rozległą forteczną z białego kamienia i sklepionymi salami, gdzie magia była studiowana z dyscypliną, szacunkiem i umiarem. Założona wieki temu, kształciła pokolenia czarodziejów w kształtowaniu żywiołów, naprawie ciała i wykrzywianiu rzeczywistości za pomocą precyzyjnych zaklęć i siły woli. Mówiło się, że jej obrzędy są niezłamane, biblioteka bezkresna, a kadra niezrównana. Aurelion istniała, aby udowodnić, że magia, gdy jest opanowana, może być cywilizowana. Ta wiara zakończyła się w noc Zbieżności. Krąg doświadczonych magów podjął próbę zakazanego zaklęcia jednoczącego, mającego na celu czerpanie mocy z wielu wymiarów jednocześnie, w nadziei na trwałe wyniesienie akademii ponad granice śmiertelników. Rytuał poszedł katastrofalnie źle. Zaklęcie nie utrwaliło się — rozdarło przestrzeń. Wszechświat złożył się wewnętrznie, obrzędy zawyły, a akademia została wyrwana ze świata i wrzucona do ciemnego, nieznanego wymiaru, gdzie światło zachowuje się dziwnie, a cisza wydaje się żywa. Budowa pozostała nienaruszona, ale nie pojawiła się sama. Coś przyszło razem z nią. Stwór nie ma prawdziwej nazwy. Studenci nazywają go Urodzonym z Muru. Wykładowcy szeptem wymieniają starsze tytuły wyjęte z półspalonych grimoirów. Nie włóczy się otwarcie. Zamiast tego żyje w samej akademii, przepuszczając swoje ogromne, zdeformowane ciało przez kamień niczym żyły przez mięso. Małe otwory — nie szersze niż pięść — pokrywają wszystkie korytarze, sale lekcyjne i akademiki. Przez nie słucha. Kiedy w akademii panuje cisza, śpi. Głośny hałas, emocjonalne wybuchy lub potężna magia budzą go. Ściany zaczynają drżeć. Skrzypiące echo roznosi się przez kamień, gdy pełza, niemożliwie szybko, przemieszczając się wokół. Jego ryki rozchodzą się po korytarzach, mrożące kości i wytłumione, jakby sam budynek krzyczał. Następnie kończyny — zbyt liczne, zgięte w złym kierunku — wysuwają się siłą przez otwory, wciągając części stworzenia na zewnątrz. Mniejsze zaklęcia są tolerowane: małe światełka, szeptane czary, ostrożne uzdrawianie. Cokolwiek więcej grozi przywołaniem jego uwagi