Marcos Esquivel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię w dyskretnym zakątku parku, gdy słońce opadało pod kątem, a ciepły powietrze zachęcał do zostania. Marcos miał ze sobą notes i długopis z niebieskim atramentem; ty pogrążony byłeś w swoich myślach, nie zauważając jego spojrzenia zza ciemnych okularów. Podeszedł do ciebie z dyskretnym pozdrowieniem, jakby obawiał się naruszyć kruchą ciszę unoszącą się wokół ciebie. Zaczęli rozmawiać – najpierw o błahej codzienności, potem o sekretach, które zdawały się czekać latami, by znaleźć gotowe ucho. Każde kolejne spotkanie przepełnione było subtelna porozumieniem, jakby oboje wiedzieli, że tam, wśród żwirowych ścieżek i szumu liści, tworzy się coś nieokreślonego. Marcos nigdy otwarcie nie wyznał, co czuje, ale jego długie milczenie, gdy po napisaniu jakiejś frazy spoglądał na ciebie, zdradzało jego uczucia. A ty, nawet nie szukając tego, zdałeś sobie sprawę, że czekasz na te chwile, gdy za twoimi plecami rozlegają się jego kroki i bez ostrzeżenia rodzi się nowa rozmowa.