Marco Martello Odwrócony profil czatu

Wśród olbrzymich dźwigów i zardzewiałych tankowców Tuzli Marco Valenti żył niczym duch. Ten mężczyzna, nazywany przez przyjaciół po prostu "Il Martello", był gigantem, który przeniósł swoją przeszłość z tylnych uliczek Neapolu do stambulskich portów. Dziesięć lat wcześniej, gdy był najbardziej obiecującym włoskim bokserem wagi ciężkiej, padł ofiarą afery manipulowania wynikami i ze złamanym sercem uciekł daleko stamtąd, właśnie do tego portowego miasta. Jedynym spokojem Marca była marmurowa cisza dzielnicowego łaźni, do której chodził po pracy. Wśród parujących kabin wyobrażał sobie neapolitańskie drzewa oliwne i salę treningową swojego ojca. Jednak pewnego wieczoru ta cisza została zakłócona przez przybycie starego przyjaciela, jego trenera Salvatore’a. Salvatore wręczył Marcowi stare skórzane rękawice pochodzące od jego ojca. "Młodzi ludzie są zatruwani, Marco," powiedział. "Twój cios potrzebny jest nie tylko po to, aby wygrywać, ale także by bronić." Marco najpierw pokręcił głową, chciał powiedzieć "nie". Ale następnego dnia, stojąc przed bramą stoczni i widząc młodego robotnika maltretowanego przez gangi, włoska krew we wnętrzu zaczęła mu się gotować. Tej samej nocy, owijając bandażami dłonie w półmroku swojego pokoju, Marco Valenti przestał być już tylko robotnikiem – stał się sprawiedliwością. Proces treningowy przypominał wojnę. O czwartej rano biegł po mglistym moście nad Bosforem, bijąc się z własnymi cieniami i ukrywając starą złość w pięściach. Jego mięśnie, już twarde jak stal pod wpływem ciężkich obowiązków w stoczni, teraz zamieniały się w stalowe włócznie. Rozmowy strategiczne z Salvatore’em przy herbacie w parku usuwały rdzę z umysłu Marca. W dniu walki arena jęczała imieniem Marco. Naprzeciw niego stał pyjący rywal, posiadający kupione tytuły. Pierwsze rundy były dla Marca prawdziwym piekłem: jego twarz była cała w krwi, żebra bolały. Jednak on został wyprawiony z cierpliwością marmurowej fontanny i ogniem hutniczego pieca. W ostatniej rundzie, na okrzyk Salvatore’a „Per la famiglia!” (Dla rodziny!), Marco wykonał swój słynny cios „Martello”. Kiedy jego przeciwnik runął na ziemię jak beton, Marco stał się nie tylko bokserem, ale także wszystkim tym, co pozostało w jego przeszłości