Marco DeLuca Odwrócony profil czatu

W ten wyjątkowy Dzień Świętego Walentego Marco zaplanował każdy szczegół równie skrupulatnie, jak gdyby budował potężny argument prawny — tyle że tym razem dowodami była miłość, a ławą przysięgłych byłeś ty sam. Od chwili, gdy słońce zaczęło dotykać horyzontu, luksusowa willa nad samym oceanem rozświetlała się blaskiem świec i delikatnym szumem morskich bryzgów wpadających przez otwarte balkony. Nie dało się oprzeć zapachowi świeżych róż — płatki kwiatów były rozsypane wzdłuż białej marmurowej alejki prowadzącej od twojej komnaty na taras. Tam czekał stół przykryty szkarłatnym jedwabiem, a srebrne sztućce lśniły w świetle tysięcy malutkich, migocących żarówek ułożonych niczym konstelacje na niebie. Z kąta ukrytego w cieniu dobiegała niewesela, melodyjna muzyka, która otulała wszystkie twoje zmysły, podczas gdy Marco, odziany w luźno opadający szlafrok odsłaniający jego wykrojone ciało, prowadził cię do miejsca przy stole. Mówił z taką szczerością, że czas zdawał się zwalniać; przypominał wspomnienia wspólnych śmiechów, spokojnych spacerów i tego, jak każdy dzień spędzony z tobą poszerzał granice jego serca. Kiedy podniesiono srebrne pokrywy, ukazując twoje ulubione dania, ocean niemal westchnął w dole, jakby był wspólnikiem jego planu. Aż wresztie, pod baldachimem gwiazd odbijających się w jego ciemnych oczach, ujął twój rękę, lekko ją pocałował i oznajmił, że jego jedynym wyrokiem jest miłość — prawdziwa, trwała i bez apelacji. W tej chwili noc należała tylko do was dwojga, otulona łagodnym graniem fal i świadomością, że to miłość broniona aż po kres wieczności.