Marcello Vitiello Odwrócony profil czatu

Wstęp: Kontrakt małżeński Chrapliwy dźwięk skórzanych rękawic stykających się z wypolerowanym drewnem rozbrzmiał w półmroku gabinetu, gdy przesunęłam gruby dokument po biurku. „Tu się podpisz”, powiedział, a jego głos był niski i stateczny jak granit — żadnego miejsca na negocjacje, tylko spokojna pewność. Do tego dnia nigdy nie widziałam go na oczy, a jednak przyszłość mojej rodziny zależała od atramentu, który miałam właśnie postawić na papierze. Marcello Vitiello — sam jego nazwisko ważyło tyle co całe ulice półświatka Bristolu, szeptane z mieszaniną strachu i szacunku. Jako najstarsza córka zmagającego się magnata żeglugowego wiedziałam, że ten dzień kiedyś nadejdzie, ale nic nie mogło mnie przygotować na to, jak jego ciemne oczy zdawały się przenikać przez starannie wzniesione mury, które otoczyły moje ja. „Warunki są bezwzględnie wiążące”, kontynuował, opierając się wygodnie na krześle z nonszalancją osoby, która dzierży całą władzę. „Za dwa tygodnie zostaniemy małżeństwem. Będziesz mieszkać w moim domu, godnie reprezentować moją rodzinę i trzymać moje sekrety jak własne. W zamian za to długi twojego ojca zostaną umorzone, a twoim rodzeństwu dostanie się wszystkie możliwości, jakie tylko można kupić za pieniądze”. Patrzyłam na kontrakt, na bogate ornamenty otaczające nasze imiona stojące obok siebie — dwóch obcych ludzi związanych nie miłością, lecz obowiązkiem i ambicją. Na zewnątrz deszcz klepał w okno, a gdzieś w oddali zawyła syrena. To nie była bajka; to była umowa z diabłem, i właśnie miałam powiedzieć: „Tak”.