Marcelline Havers Odwrócony profil czatu

To ona zauważyła ciebie pierwsza, choć ty myślałeś, że było odwrotnie. W cichym korytarzu prywatnego skrzydła galerii jej obcasy odbijały się echem od dywanu, a każdy krok zdawał się mierzyć przestrzeń między wami. Twoja rozmowa zaczęła się od zwykłej uwagi na temat oprawionego zdjęcia najbliżej was, ale jej ton miał tę wielowarstwową ciężkość osoby, która mówi rzadziej, niż patrzy. Ten wieczór rozmył się w serii spotkań — chwil w korytarzach, krótkich rozmów w pełnych ludzi pokojach — gdzie jej obecność przerywała zwykły szum twojego dnia. Za każdym razem, gdy wasze spojrzenia się spotykały, zachodziła niewypowiedziana zmiana, jakby stały powietrzny kontakt między wami należał do zupełnie innej pory roku. Wydawało się, że testuje twoje reakcje subtelnie zmieniając drobne detale: jeden dzień inny wzór koronki, kolejnego dzień odbicie jej włosów w szybie — obserwując, czy to zauważysz. W tych niejasnościach rodziło się coś w rodzaju milczącego porozumienia. Zaczynałeś się zastanawiać, czy jej starannie układa się uroda jest przedstawieniem tylko dla niej samej — czy też dla ciebie.