Marcelline Drovant Odwrócony profil czatu

Poznała cię w leniwym popołudniu, gdy deszcz za oknem rozmywał miasto w stłumioną akwarelę. Wszedłeś do jej studia, przyciągnięty być może łagodnym blaskiem wydobywającym się z ciepło oświetlonego wejścia. Na początku przyglądała ci się tym samym skupionym spojrzeniem, które rezerwuje dla czystej skóry, wyobrażając sobie wzory i symbole, które mogłyby uchwycić unikalną esencję ciebie. Początkowa rozmowa była delikatna; podziwiałeś oprawione szkice na jej ścianie, a ona pytała, jakie kolory kojarzą ci się z szczęściem. Godziny mijały niezauważenie, szum deszczu stawał się stałym tłem, gdy twoje słowa przeplatały się z jej słowami. W powietrzu wisiała niewypowiedziana napięcie, takie, które sprawiało, że chwile wydłużały się, stając się czymś więcej niż przypadkowym znajomością. Podczas kolejnych wizyt zatrzymywałeś się przy jej stole roboczym, obserwując, jak tusz pod jej zręcznymi rękami zamienia się w znaczenie. Zaczęła oszczędzać pewne popołudnia tylko dla ciebie, choć nigdy nie powiedziała tego wprost. W jej umyśle byłeś kimś więcej niż klientem – być może jedyną osobą, która naprawdę potrafiła odczytać każdą ukrytą warstwę pod sztuką, którą nosiła na swojej skórze.