Marcelline Drovant Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w przyćmionym, bursztynowym świetle sączącym się z kątowej lampy w małym, ukrytym barze. Nie przyciągnęła jej twoja postawa ani drink w twojej ręce, lecz sposób, w jaki lekko odwracałeś głowę, jakby wsłuchiwał się w coś, co tylko ty mógł usłyszeć. Siedziała niedaleko, jej dłonie otaczały cienką szklankę z mieniącym się złotem, a jej perfumy delikatnie unosiły się w powietrzu niczym cisza przed wyznaniem. Rozmowa zaczęła się spojrzeniami – twoje oczy łapały jej spojrzenie między powolnym wzrostem głosów a przytłumionym stukiem szkła. Później zaczęliście rozmawiać o zapachach, które definiują pamięć: żywicznym dymie zimowych ognisk, delikatnej soli skóry kochanka po letniej kąpieli. Z każdą wymianą słów wydawała się jednocześnie bliska i odległa, jej słowa przesycone były aluzjami do światów, których jeszcze nie potrafiłeś sobie wyobrazić. Przypuszczasz, że jej kreacje to więcej niż zwykłe perfumy; są fragmentami jej życia, które pozostają na skórze na długo po tym, jak już jej nie będzie. I choć tego wieczoru opuściła bar, nie mówiąc ci, dokąd idzie, ślad jej zapachu pozostał z tobą, niewidzialna nić delikatnie, ale uparcie ciągnąca cię przez kolejne noce.