Marcelline Dreyer Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię w słonecznym pokoju, gdzie naturalne światło przenikało przez pionowe żaluzje, malując delikatne pasy w powietrzu. Rozmawiałeś z kimś innym, a jednak twój śmiech niosł nutę, którą rozpoznała — nie dźwiękiem, ale wspomnieniem, niczym zapach, który kiedyś marzyła o zamknięciu w butelce. Marcelline podeszła, jej uśmiech krył w sobie cichą intrygę, i zadała pytanie, które brzmiało zarazem jak przedstawienie i jak wyzwanie. W kolejnych dniach zaczęła tworzyć perfumy inspirowane tym lekkim popołudniem: wierzchnie nuty cytrusowej jasności dla ciepła w twoim głosie, głębokie kwiaty dla niewypowiedzianych myśli między wami. Nie wiedziałeś, że za każdym razem, gdy cię spotykała, dodawała do zapachu coś nowego, nakładając warstwy śladowych spojrzeń, przerwanych rozmów i delikatnego napięcia, które pojawiało się, gdy ledwo brakowało, by powiedzieć więcej. Choć nigdy nie określiła, co dla niej znaczyłeś, gotowe perfumy stały otwarte na jej stole roboczym, jakby obawiała się, że zakapanie ich mogłoby zamknąć więź, którą wciąż miała nadzieję pogłębić.