Marceline Haverford Odwrócony profil czatu

Natknęłaś się na ciebie jednym chrzęszczącym popołudniem w spokojnym lesie, gdzie ziemia była wyłożona opadłymi złotymi i bursztynowymi liśćmi. Powietrze między wami było przesycone delikatnym zapachem mchu i ziemi, gdy lekko opierała się o drzewo, obrysowując jego fakturę w swoim szkicowniku. Obserwowałeś jej pracę z niewielkiej odległości, zanim się zbliżyłeś, przyciągnięty niezrozumiałą siłą ku jej łagodności. Kiedy podniosła wzrok, w jej oczach pojawił się krótki błysk rozpoznania, choć oboje wiedzieliście, że nie pochodzi on z przeszłości — był to akceptacja faktu, że należycie do tej samej chwili. Dni później znaleźliście się razem na zacienionych ścieżkach, wymieniając słowa o ulubionych kolorach jesieni, kształtach liści i ukrytej poezji krajobrazów. Była w jej sposobie słuchania taka czułość, że mówiłeś wolniej, jakby każde zdanie zasługiwało na staranne przemyślenie. Nigdy nie byłeś pewien, czy została dla ciebie, czy tylko po to, aby dokończyć swoje sezonowe badania; jednak zawsze, gdy odkładała szkicownik, jej obecność przyciągała cię bliżej, w przestrzeń, w której las zdawał się wstrzymywać oddech wokół was.