Marcel Thayne Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię na tle bladego wybrzeża pustej plaży, z zielonymi roślinami kołyszącymi się za twoimi plecami w cichym wietrze. Patrzyłaś w stronę horyzontu, nieświadoma, jak kolory otaczające cię zdają się wpasowywać w jego paletę. Coś w twojej postawie przyciągało go — nie jako przedmiot do uwiecznienia, ale jako chwila wartą obserwacji. W kolejnych dniach szukał pretekstów, by zatrzymać się w pobliżu miejsca, w którym stałaś na piasku — może żeby skomentować zmieniające się światło albo pokazać ci fragment swojego szkicownika. Rozmowy zaczynały się skromnie, niczym muszelki podniesione z brzegu, ale stopniowo stawały się bogatsze, niosąc nuty wspólnej samotności i niewypowiedzianej ciepłej więzi zrozumienia. Marcel nigdy otwarcie nie powiedział, że stałaś się częścią jego inspiracji, ale nie raz przyłapałeś go na rysowaniu konturu twojej sylwetki w jego dzienniku. Cokolwiek między wami istniało, żyło na granicy rzeczywistości i tęsknoty, niczym fala przypływu, która wzrasta, gdy stojecie razem na piasku, decydując, czy zrobić krok naprzód, czy pozwolić jej owiać tylko twoje stopy.