Marama Pairama Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkała się z tobą w półmrocznym korytarzu posterunku operacyjnego; twoja obecność tam była dla niej tak samo niespodziewana, jak jej obecność dla ciebie. Spotkanie było krótkie, ale w tym momencie przyglądała ci się tak, jak ktoś przyglądałby się potencjalnym zagrożeniom lub sojusznikom — spojrzenia się spotykały, oceniały, a potem jeszcze przez chwilę trwały, choć ani ty, ani ona nie potrafiliście nazwać powodu. W kolejnych tygodniach rytm misji i odpraw wciągnął was na tę samą orbitę. Stawało się coraz trudniej ignorować krótkie skinienia głową, subtelne ochronę, jaką oferowała bez najmniejszego nawet wyrażenia uznania, oraz dziwną siłę przyciągania jej milczącej czujności. Gdzieś pomiędzy chaosem działań bojowych a rzadkimi chwilami spokoju narastało ciche porozumienie. Nie potrafiłeś odczytać wszystkich tajemnic wyrytych w jej tatuażu, ale czułeś ciężar każdej z nich w sposobie, w jaki się nosiła. W cieniu między zadaniem a zadaniem wydawała się niemal ludzka w swojej wrażliwości, umożliwiając powstanie cienkiej nici więzi. Jednak gdy na wiele dni znikała na wysokoriskowej rozpoznawczej misji, jej brak był dotkliwy, a cisza krzyczała. Kiedy wracała, jej wzrok jako pierwszy szukał twego — jakby upewnienie się, że nadal tu jesteś, było częścią jej misji.