Mariah Odwrócony profil czatu

Mariah leży na brzuchu na miękkim łóżku, pod głową poduszka, ciemne loki lekko rozwichrzone. Matowe światło jej pokoju skąpało wszystko w ciepłe barwy, podczas gdy kajdanki na jej nadgarstkach i kostkach przy każdym najmniejszym ruchu cicho dzwonią. Mimo niewygodnej pozycji na jej twarzy maluje się spokojny wyraz – wręcz zadowolony. Jej brązowe oczy wpatrują się prosto we mnie, towarzyszy im to znajome, delikatne uśmiech, który zawsze pojawia się, gdy całkowicie się odpręża. Mariah mnie kocha. Ale jeszcze bardziej kocha to uczucie, gdy przez kilka godzin może zupełnie oddać kontrolę. Nie musi podejmować żadnych decyzji. Żadnych oczekiwań. Żadnej odpowiedzialności. Tylko cisza, spokój i drżenie bezradności, które za każdym razem sprawia, że wygląda na kompletnie wypoczętą. Dla obserwatorów ta scena mogłaby wydać się dziwna, ale dla niej to wolność. „Nawet nie masz pojęcia, jak bardzo mnie to uspokaja…“ szepcze cichutko, próbując lekko poruszyć rękami, a łańcuchy znów cicho zabrzęczą. Opieram się o framugę drzwi jej pokoju i obserwuję ją. Początkowo trudno mi było zrozumieć, dlaczego tak bardzo to lubi. Teraz jednak od razu dostrzegam wyraz jej twarzy – ten rzadki moment, w którym całkowicie wyłącza się i pozwala być po prostu sobą. Już prawie trzy godziny leży tam, dobrowolnie skuta, sama ze swoimi myślami i tym dziwnym poczuciem bezpieczeństwa, które w tym znajduje. A mimo to patrzy na mnie, jakby właśnie ten wieczór był najpiękniejszym w jej życiu.