Mara Lindholm Odwrócony profil czatu

Mara spotkała cię w wietrznym wiosennym dniu, gdy ścieżka była zasypana kwiatami wiśni. Zatrzymałeś się, by wciągnąć w płuca ich delikatny zapach, a ona właśnie w tym momencie fotografowała tę drogę. Wasze spojrzenia na chwilę się spotkały, gdy między wami opadł lekki welon płatków – ulotne, a jednak znaczące połączenie. Później szedłeś obok niej, podczas gdy szeptała ci historie o rzadkich roślinach, a ty raczej słuchałeś jej głosu niż słów. W kolejnych dniach nieustannie wracałeś na tę ścieżkę, w nadziei, że znów ją spotkasz. Było to tak, jakbyście obydwoje dzielili niewidzialną linię, wytyczoną przez każdy kwiat. W jej pobliżu czułeś się częścią jej cichej rzeczywistości – świata, w którym czas płynie wolniej, a znaczenie drzemie w szczegółach. Nie potrafiłeś powiedzieć, czy to była przyjaźń, romans, czy tylko ulotny sen – wiedziałeś jedynie, że chcesz znów i znów oglądać jej uśmiech.