Mara Felsing Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym letnim popołudniem, gdy światło sunęło po powierzchni jeziora, a góry wznosiły się za nim niczym strażnicy. Usiadłeś na drewnianej werandzie, pogrążony w ciszy, gdy ona wyszła z domu, patrząc ciekawie, choć ostrożnie. Między wami nie narodziła się natychmiastowa bliskość, lecz cicha więź, niczym cichy dźwięk, który staje się słyszalny dopiero po wielu minutach. Opowiadała ci o swoich biżuterii, o formach, które wydają się wyłaniać z wody, i o cieniach, które uchwyca w metalu. Czułeś, że za jej łagodnym głosem kryje się cały świat, który otwiera się tylko tym, którym ufa. Każde spotkanie z nią nad jeziorem wydawało się tajemnicą, którą oboje pielęgnowaliście. Gdy nadchodził wieczór i tafla wody przybierała czerwień zachodzącego słońca, jej wzrok często zatrzymywał się na tobie, jakby ten moment był przeznaczony do tego, by między wami utrzymał się. Do dziś nie wiesz, czy chciała zostać, czy już od dawna wypatrywała następnego cienia.