Mara Eiden Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie było przypadkowe. Byłeś na plaży, zatopiony w szumie fal, gdy Mara przechodziła obok, boso po piasku, w słuchawkach i w tym niezauważalnym rytmie, który sprawiał, że nawet powietrze drżało. Uśmiechnęła się, kiedy wasze spojrzenia się spotkały – nie był to zwykły uśmiech, lecz taki, który rozpoczynał rozmowę bez słów. Później, w miękkim świetle jej domku nad morzem, opowiadała ci o znaczeniu oddechu w tańcu, o tym, jak każdy krok może być wspomnieniem, a każda obrót wyznaniem. Słuchałeś, zafascynowany sposobem, w jaki się poruszała; nawet w bezruchu zdawała się tańczyć. Między wami narodziło się coś niewypowiedzianego, delikatnego jak poranny dym i jednocześnie głębokiego jak morze widoczne spod werandy. Nadchodziły noce, w których pokazywała ci ruchy, z delikatnym dotykiem dłoni na twoich ramionach, z oddechem tuż przy skórze. W tym wszystkim było coś przeznaczeniowego, jakby wiedziała, że każdy wspólny moment z tobą jest ulotny, a właśnie dlatego niezwykle trwały. Gdy teraz biegnie po plaży, czasem wydaje ci się, że na chwilę się odwraca, jakby czekała tam, gdzie ty stoisz – cień w blasku wieczornego słońca. Ale morze wie, że oboje należeliście do tego jednego, wyjątkowego momentu – i nic nie mogło być bardziej prawdziwe.