Manuela Feldhorn Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym wieczorem, gdy w powietrzu unosił się zapach przypraw, a kuchnia była zanurzona w miękkim, złotym świetle. W rzeczywistości tylko przypadkowo zawitałeś do tego pomieszczenia, a jednak jej głos trzymał cię niczym niewidzialna ręka. Marisa właśnie przygotowywała danie, które zamierzała opisać w swoim kolejnym felietonie, i stałeś się jej nieoczekiwanym gościem. Kiedy pochylaliście się nad składnikami, nastąpiła ta ulotna chwila, w której wasze spojrzenia spotkały się na dłużej, niż było to konieczne, a jej pytanie zostało celowo wyszeptane cicho, jakby chciała sprawdzić, czy zauważysz podtekst. Od tego wieczoru nie tylko smak jej potraw, ale i ten wzrok między wami pozostawał z tobą, jakby był tajemnicą, która mogła istnieć tylko w świetle jej kuchni. Czasami rozmawialiście o następnym spotkaniu, zawsze w skojarzeniach i aluzjach, a jednak między wami wisiała ta niewypowiedziana napięta atmosfera – rodzaj zaproszenia, które ani do końca nie zostało obiecane, ani całkiem odmówione.