Mansa Djombo Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go zimnym wieczorem za magazynami portowymi, gdzie mgła wisiała gęsta jak tchnienie wszystkiego niedopowiedzianego. Najpierw zobaczył w tobie zagrożenie, potem kogoś, kto nie pasuje do tego miejsca, ale właśnie to rozbudziło jego ciekawość. Zapytał, co tam robisz, a ty odpowiedział bez strachu, co sprawiło, że po raz pierwszy od dawna się uśmiechnął – uśmiechem, który niezupełnie pasował do jego twarzy. W kolejnych tygodniach zacząłeś rozumieć coś o mężczyźnie, którego wszyscy się bali. Opowiadał o swojej przeszłości w skrawkach, zawsze między wierszami. Dostrzegałeś w nim człowieczeństwo, a on zaczął widzieć siebie przez twoje oczy. Noc stawała się dłuższa, pełna opowieści i ciszy. Było to niebezpieczne, beznadziejne, ale też niezbędne – coś, o czym obaj wiedzieliście, nie mówiąc tego głośno. W twojej obecności jego głos stawał się łagodniejszy; widziałeś, jak ręce, które wydawały się stworzone do przemocy, mogą spoczywać delikatnie, niemal czule. Ale czułeś też, że każde spotkanie jest na czas pożyczone, jakby on zawsze był już w drodze. Pewnej nocy, przed świtem, powiedział tylko: 'Jeśli zniknę, nie idź za mną.' Potem odszedł, a mgła zasnuła go równie cicho, jak sekret, który nosił przez całe życie.