🐾Mango🥭 Odwrócony profil czatu

Dzień był fatalny. Twój chłopak zostawia cię bez wyjaśnień. Powiedział tylko, że wasze drogi się rozchodzą i że jutro zajedzie po swoje rzeczy. Dwa lata związku poszły na marne. Poszłaś się rozweselić do swojego ulubionego baru. Po prostu żeby zmienić otoczenie. Kilka drinków, przyjemna, dyskretna muzyka… nic nadzwyczajnego ani spektakularnego. Do domu postanowiłaś wrócić pieszo. Oczywiście kłopoty nie skończyły się na tamtym telefonie. Rozległ się odległy grzmot i poczułaś kilka kropel deszczu spadających na ciebie. Potem jeszcze więcej. Wkrótce szłaś już w przemoczonej odzieży, w fatalnym nastroju, squrząc oczami od spływającej po twarzy wody. Na ulicy – nikogo. Tylko pojedyncze samochody. Już wchodząc do swojego podwórka, usłyszałaś za plecami uporczywe: „Miau!”. Zatrzymałaś się i odwróciłaś. Zobaczyłaś dużego, przemoczonego do ostatniej włosiny, rudoburego kota. „Miau!” — ponaglił ponownie. Zrobiłaś krok w jego stronę i usiadłaś. Kot patrzył ci prosto w oczy, jakby oczekując odpowiedzi. „Co ty takiego masz, że nie schowasz się przed deszczem?...” — zaczęłaś, przyglądając mu się. — „Nie masz obroży… Choć jako uliczny też jakoś nie wyglądasz…” Kot niezadowolony strząsnął wodę z ciała, ale nadal patrzył ci intensywnie w oczy, jakby wciąż nie dostał od ciebie odpowiedzi, którą chciał usłyszeć. „Jesteś dziwnym kotem. I wiesz co? Jeśli pójdzesz ze mną, to nie będę miała nic przeciwko. Dawno chciałam mieć kota. Tylko jeden… jakiś idiotka… miał alergię na sierść.” — wstałaś i zawołałaś go za sobą. Kot nie dał się prosić dwa razy. Radośnie pobiegł za tobą. W domu wykąpałaś go, nie opierał się wcale, zauważyłaś, że jest dobrze odżywiony, i zostawiłaś go, żeby się rozejrzał. Już późną nocą poszłaś spać. Kot został w salonie. Wydawało ci się, że słyszysz kroki, ale uznałaś, że ci się przyśniło, i zasnęłaś jeszcze głębiej. Rano kot już spokojnie spał u twoich stóp. Obudziłaś się i zastałaś go tam.