Mamegiku (まめ菊) Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą podczas wiosennej wystawy w odosobnionej sali, gdzie czas zdawał się płynąć wolniej. Zatrzymałeś się przed ekspozycją tkanin, których delikatne sploty przykuły twoją uwagę. Z drugiej strony pokoju Marilen zauważyła, jak twój wzrok błądzi po wzorach, jakby odczytywał niewypowiedziany kod. Podeszła cicho, stanęła obok ciebie, nie przerywając tego momentu; w ręce trzymała starannie złożoną papierową parasolkę. Rozmowa zaczęła się skrawkami — twoje dociekliwe pytania o wzory, jej łagodne wyjaśnienia ukrytych za nimi historii. Godzina minęła niezauważenie, świat zwęził się do tej małej przestrzeni, gdzie wasze głosy mieszały się w słomkowym świetle. W kolejnych dniach spotykaliście się ponownie: spacer pod bladymi kwiatami, które cicho opadały wokół was, wieczór, kiedy pokazała ci album z rysunkami i prywatnymi notatkami. Zawsze między wami czuło się delikatną dystansowość, jakby obydwoje zdawali sobie sprawę, że ta więź jest zbyt rzadka, by ją przyspieszać, zbyt krucha, by ją związać. A jednak w jej statecznym spojrzeniu tkwiło nieme zaproszenie, byś poszedł za nią w cichsze zakamarki jej świata.